Adam Zagajewski, Wiersz na dobrą noc

[WIERSZ NA DOBRĄ NOC] Adam Zagajewski, "Uchodźcy"

[WIERSZ NA DOBRĄ NOC]

Adam Zagajewski, "Uchodźcy"

Zgarbieni pod ciężarem, który niekiedy

jest widoczny, a niekiedy nie,

brną w błocie albo w piasku pustyni,

pochyleni, głodni,

małomówni mężczyźni w grubych kaftanach,

ubrani na wszystkie cztery pory roku,

stare kobiety o pomiętych twarzach,

niosące coś, co jest niemowlęciem, lampą

– pamiątkową – albo ostatnim bochenkiem chleba.

To może być Bośnia, dzisiaj,

Polska we wrześniu 39, Francja –

osiem miesięcy później, Turyngia w 45,

Somalia lub Afganistan, Egipt.

Zawsze jest wóz, albo przynajmniej wózek,

wypełniony skarbami (pierzyna, srebrny kubek

i szybko ulatniający się zapach domu),

samochód bez benzyny, porzucony w rowie,

koń (będzie zdradzony), śnieg, dużo śniegu,

za dużo śniegu, za dużo słońca, za dużo deszczu,

i to charakterystyczne pochylenie,

jakby w stronę innej, lepszej planety,

mającej mniej ambitnych generałów,

mniej armat, mniej śniegu, mniej wiatru,

mniej Historii (niestety, takiej planety

nie ma, jest tylko pochylenie).

Powłócząc nogami,

idą powoli, bardzo powoli

do kraju nigdzie,

do miasta nikt

nad rzeką nigdy.

Skomentuj posta

Proszę odpowiedzieć na pytanie: Jak nazywał się chomik Ewy Kuryluk?