Wspaniała jest ta książka! *** Powieść o psie? To zawsze ryzykowny pomysł. Doskonale o tym wiedział trzydziestodwuletni Sándor Márai, gdy uznał, że "przez lata zgromadził już dostateczny materiał kliniczny o psach w ogólności". W asekuracyjnym wstępie do "Csutory" pisze o tym pomyśle jako o "słabości", która "czasem dopada pisarzy (…), żeby swoją uwagę oraz intencję przenieśli z odwiecznego i wybitnego modelu – człowieka – na niższych rangą statystów dzieła stworzenia". A jednak idzie taki pisarz na spacer, podczas którego z zadziwieniem – choć przecież zdarza się to nie po raz...

Na półeczkę z "książkami roku" odkładam powieść Matara w przekładzie Hanny Jankowskiej. Jest to opowieść o wielu stratach. Główny bohater żegna się z przyjacielem, który - zapewne na zawsze - wyjeżdża do Ameryki. Spacer z dworca kolejowego przez ulice Londynu zamienia się w relację z przeszłości. Tragicznej, bo w końcu to powieść o uchodźcach z Libii. I historii tego kraju. Dla mnie to opowieść o literaturze i jej znaczeniu dla budzenia świadomości. Zwrotnym punktem w życiu bohatera było przecież - przed laty, jeszcze w Libii - usłyszenie w audycji opowiadania pewnego debiutującego...

Ma 22 lata i już został okrzyknięty nadzieją europejskiej literatury.

W ciągu miesiąca o wychowanym w Zurychu, pochodzącym z arystokratycznej węgierskiej rodziny Nelio Biedermannie napisał “New Yorker” i “New York Times”. Wszystko za sprawę jego powieści "Lázár", która przez kilka miesięcy utrzymywała się w Niemczech na szczytach list bestsellerów.

“Na skraju ciemnego lasu wciąż leżał śnieg dogasającego stulecia, kiedy Lajos von Lázár, przezroczysty chłopiec o błękitnych oczach, po raz pierwszy ujrzał człowieka, którego nawet po jego śmierci będzie uważać za swojego ojca”. Tak zaczyna się – w...

Opowiem dzisiaj Państwu o powieści, która mnie zachwyciła. Wciąż nie mogę uwierzyć, że to debiut, a nie dzieło kogoś, kto napisał już regał książek. Na wysepce u wybrzeży Walii mieszka osiemnastolatka. Nie chodzi do szkoły, bo żadnej tu nie ma. Jest za to szkoła życia. Gotowanie, szycie, oprawianie ryb wypełniają Manod dzień. Może gdyby żyła jej matka, byłoby łatwiej? Bycie opiekunką dla młodszej siostry i wsparciem dla ojca nie jest łatwe. Narratorka i główna bohaterka debiutanckiej powieści Elizabeth O’Connor, "Jeśli nie wolno nam śpiewać" (przeł. Kaja Gucio) ma też marzenia i...

Jest "coś" w Siembiedzie – pomyślałem – co wynosi go ponad polską sztampę literacką, te wszystkie książki z nazwiskami drukowanymi na okładce dużymi literami. *** Choć zazwyczaj jak diabeł wody święconej unikam lektury książek w rodzaju "dziesiąta powieść z cyklu o…", tak po Siembiedę sięgnąłem zaintrygowany jego "Gołoborzem", dobrze skonstruowaną historią o dwóch skłóconych rodzinach, którym wypadło żyć w położonej w Górach Świętokrzyskich wsi. Powieść świetnie żongluje sensacyjną narracją i polską historią, która odcisnęła nie lada piętno na bohaterach książki. Jest "coś" w...

"Opuściliśmy stolicę, niosąc dzieci na plecach, i tak zaczęła się nasza licząca ponad osiemset kilometrów wędrówka, raz autobusem, raz pieszo".  Angustias z mężem i dziećmi ucieka z kraju przez zarazą. W drodze umierają jej małe dzieci. Kobieta nie ma ich gdzie pochować. Nie stać jej na oficjalny pogrzeb. Od napotkanych ludzi słyszy, że w takich sytuacjach pomaga Visitación Salazar.

***

Wojciech Szot: Kim jest pierwowzór Visitación Salazar, głównej bohaterki twojej powieści "Trzeci kraj"?

Karina Sainz Borgo*: To mieszkanka kolumbijskiego miasta Riohacha, Sonia Bermúdez. Od kilku dekad kieruje...

Piotr Mąka jako "The Bookking" od siedmiu lat opowiada w internecie o książkach. Jego filmy to krótkie, atrakcyjne wizualnie relacje z lektur. "Wyborczej" zdradza tajniki swojej pracy.

Wojciech Szot: Po co to robisz?

Piotr Mąka: Bo daje mi to dziką satysfakcję. Opowiadanie o książkach w internecie łączy kilka moich pasji. Miłość do książek i performatywność, bo od lat zajmuję się teatrem amatorskim.

Dzięki obecności w sieci poznaję mnóstwo fajnych ludzi. Mówienie w "socialach" o książkach sprawia, że mam realny wpływ na to, co moi obserwatorzy przeczytają – i wierzę, że to wpływ pozytywny.

Co...

Nie mogę się doczekać drugiego tomu tej wspaniałej opowieści. Zapewne ze względów czysto ekonomicznych polski wydawca podzielił "Pieśni miłosne…” Honorée Fanonne Jeffers (tłum. Olga Dziedzic) na dwa tomy i w efekcie aż do maja będziemy musieli poczekać na poznanie całej historii Ailey Pearl Garfield.

I choć to epicka opowieść o dorastaniu, to jej struktura jest bardziej skomplikowana niż tradycyjna Bildungsroman. Już sam tytuł podpowiada nam, że jednym z bohaterów powieści jest W.E.B. Du Bois, żyjący niemal sto lat, a urodzony w 1868 roku socjolog i działacz społeczny. Du Bois, uważany za...

Zacznę od sporu. Marek Bieńczyk na czwartej stronie okładki książki Mikołaja Grynberga pisze, że “polska literatura ma szczęście do zawałów”. Wymienia Mirona Białoszewskiego, którego “Zawał”, fabularyzowany dziennik z pobytu w szpitalu faktycznie jest wybitnym dziełem literatury. A do niego dokłada “Rok, w którym nie umarłem” Grynberga. Jak to? Tylko dwa zawały? Trudny los literatów zaowocował zaledwie dwoma literackimi zawałami i już “szczęście do zawałów”? Świetnych opisów starzenia się, dojrzewania czy upijania się mamy mnóstwo. A zawał zaowocował - udanie - zaledwie dwukrotnie? Może...

Szykowanie się do przeprowadzki sprawiło, że trochę nie miałem ostatnio sił i energii dla sociali. Ale powolutku, powolutku i będzie mnie tu więcej. Dzisiaj wracam, by Wam powiedzieć, że dobrą książkę przeczytałem. Ale zacznijmy od tego, że... tej książki nie chciało mi się czytać Opis wydawcy mówił o Irlandii Północnej, Belfaście i młodym chłopaku z klasy robotniczej, który wpada w wir wydarzeń kończących się dla niego wyrokiem. I o przemianie, gdy "zaczyna zdawać sobie sprawę, że los może się jeszcze odmienić". Pachnie sztampą? Pachnie. Nie miałem zatem wygórowanych oczekiwań,...