- Myślę, że wszystkie moje dzieła pokazują potęgę swobody wypowiedzi - mówi Salman Rushdie w rozmowie, którą znajdziecie w moim miejscu pracy. Rushdie: - I myślę, że najlepszy sposób na obronę wolności wypowiedzi to korzystanie z fikcji w tak swobodny sposób, jak to tylko możliwe. Wtedy i tylko wtedy uświadomimy sobie, jak wielką wartość może nieść ze sobą opowiadanie zmyślonych historii. *** To było ciekawe doświadczenie choćby przez to, że Rushdie był początkowo bardzo lakoniczny i trudno było go rozruszać. Ale jak już się uruchomił... To jeszcze fragment: – Uważam, że...

- Ministra kultury wystawiła do wiatru mnie, komisję konkursową, pracowników, ale też w jakiś sposób samą siebie, bo w trakcie zmieniła zasady procedury, którą przecież sama wymyśliła. To nie było dla mnie łatwe. Dobrze, że pytasz o to w kontekście roślin, bo między innymi to właśnie one pomogły mi wtedy przetrwać psychicznie. Zamiast iść do sądu i tracić energię na przepychanki, zacząłem wtedy pisać... *** Z Pawłem Sztarbowskim, obecnie m.in. kierownikiem literackim Teatru Jaracza w Łodzi, rozmawiam o książce, roślinach, teatrze i chyba trochę o życiu. Rozmowę znajdziecie w moim miejscu pracy.

- Należę do epoki, która rozczytuje się w starych listach i dziennikach często z dużo większym upodobaniem niż w beletrystyce ich autorów - pisała Szymborska w "Lekturach nadobowiązkowych". Sama napisala tysiące listów, które powoli ukazują się nakładem kilku oficyn. Czy listy do (i od) Różewicza są wyjątkowe? Na pewno znalazłem w nich wyjątkowy moment rozmowy o istocie poezji. Otóż Szymborska pisze, że jeśli chodzi o poezję to uchodzi za "debila teoretycznego". Poetka rzadko wypowiadała się o poezji, ale w listach do Różewicza daje się namówić na kilka zdań o tym, jaką poezję...

Adam Pantak jest dziennikarzem Rzeczpospolitej i choć przeważnie zajmuje się gospodarką, to zamarzył mu się wywiad z Olgą Tokarczuk.

Nic dziwnego – noblistka wydaje właśnie "Świata jest za dużo", zapowiadaną jako jej ostatnia tak obszerna powieść, o której mówi, że "to więcej niż powieść, to misja".

Ta misja jest przez Wydawnictwo Literackie zapowiadana od wielu miesięcy z rozmachem godnym "Odysei". Nawet wokół ujawnienia tytułu książki zrobiono specjalne wydarzenie. Zatem nie dziwi, że dziennikarze i czytelnicy wyczekują nie tylko na powieść, ale i słowa Olga Tokarczuk.

Tym bardziej, że w...

– Dba się tutaj o czytelnika, zaciekawia, może nawet kokietuje – pisał w "Wyborczej" Andrzej Sosnowski przy okazji debiutanckiej powieści Olgi Tokarczuk, "Podróż Ludzi Księgi".

Po 32 latach od "Podróży..." ruszamy w ostatnia tak epicką podróż z Tokarczuk. Do Wrocławia, Wałbrzycha i świata, który staje się Polską.

Każdemu jego lektura Tokarczuk. Znalazłem tu świetne historie drugoplanowe i ciekawe rozważania o tym, po co fikcja w czasach wielu światów. Ale znalazłem też sporo szablonów, z z których narracja "ziemioodzyskana" już się otrząsa. Czy po powieści Tokarczuk role zostaną rozdane? Mam nadzieje, że nie.

- Wielu moich znajomych przeczytało tę książkę i zdziwiło się, że tak można pisać poezję - mówi w rozmowie z Dłużewska kontra świat Maciej Topolski, który przełożył m.in. "Autobiografię czerwonego" Anne Carson. - Cała Carson: hermetyczna i seksowna. Ekskluzywna i popularna. Paradoksalna. Carson to lodowce i wulkany – jak Islandia, gdzie obecnie mieszka. Ekscentryczna, androgyniczna i awangardowa. Ulubiona stylówka: na Oscara Wilde’a - to zaś Renata Lis, która przełożyła esej "Słodko gorzki-eros". Ich wypowiedzi znajdziecie w moim miejscu pracy. *** Nobel to też święto tłumaczy i...

Nawet nie wiecie, jak się cieszę!!! Brawo Renata Lis, Maciej Topolski i Olga Kubińska, dzięki którym możemy czytać Carson po polsku. Brawo wydawcy! **** "Za śmiałą i nowatorską twórczość, która w swobodnym dialogu z tradycją klasyczną stworzyła nowe formy współczesnej literatury" – Akademia Szwedzka nagrodziła Anne Carson, kanadyjsko-islandzką poetkę i tłumaczkę. Literacki Nobel w tym roku powędrował do jednej z największych faworytek. Urodzona w 1950 roku Carson, z wykształcenia filolożka klasyczna, uchodzi za jedną z najbardziej wpływowych poetek przełomu XX i XXI...

To kto dzisiaj? Po południu poznamy kolejnego noblistę albo noblistkę. Jeszcze tylko kilka godzin dzieli nas od poznania nazwiska nowego laureata bądź laureatki Nagrody Nobla w dziedzinie literatury. Zwycięzca zgarnie 12 milionów koron szwedzkich, czyli około 4,7 mln zł. Nobel czyni wyróżnionych milionerami. A to dopiero początek. Przed nagrodzoną osobą setki przekładów, prestiżowe wykłady i spotkania autorskie, za które będzie otrzymywać niebotyczne wynagrodzenie. Literatura jest dziedziną – trochę pozornie, ale nie wchodźmy w szczegóły – demokratyczną. Nie trzeba drogiego...

Już jutro poznamy nowego noblistę lub - raczej - noblistkę. Nagroda Nobla w dziedzinie literatury to bez wątpienia najważniejsze na świecie wyróżnienie literackie. Czytelnicy śledzący podejmowane w Sztokholmie decyzje zastanawiają się, jakimi kryteriami kierują się akademicy. Czy zaangażowanie polityczne autora pomaga, a może przeszkadza? Dlaczego raz nagradzana jest literacka gwiazda, a rok później autor niszowych dramatów? O co chodzi Nagrodzie Nobla? Komu Nobel dałby Nobla? Kto był "laureatem idealnym"? Dlaczego nie był nim Miłosz. I jak to wszystko się zmieniało? O tym piszę w moim miejscu pracy.

Szczepan Twardoch z Nagrodą Literacką “Nike”!

Zdaniem kapituły to właśnie “Null” zasłużył na wyróżnienie. Podobnego zdania są też czytelnicy, którzy przyznali Twardochowi swoją Nike.

Gratulacje!

Książkę wydały Marginesy. Również gratulacje!

***

Geneza "Nulla" tkwi w – przynajmniej pozornej – porażce.

– Samą książkę wymyślił mój niemiecki wydawca, który przeczytał moje teksty o wojnie. Powiedział, że chciałby z tego mieć książkę non-fiction o wojnie. Zgodziłem się – opowiadał Twardoch w rozmowie z "Wyborczą".

Praca nad esejem szła jednak jak po grudzie. Twardoch: – W momencie największej rozpaczy...