„Rzeź na Tarlabaşı. Opowieść o Nowej Turcji” Thomasa Orchowskiego to zbiór reportaży poświęconych Turcji, co się samo przez się rozumie. Powiedzieć zaś, że się rozczarowałem, to mało powiedzieć. Orchowski wypełnił 250 stron książki ze sporym fontem i interlinią wyraźną, reportażami z kategorii „jazda obowiązkowa po anatolijskiej wyżynie”. Mamy zatem przydługi wstęp historyczny, który ma nas wprowadzić we współczesne zagadnienia, ale który nie wychodzi ponad to, co do tej pory w książkach o Turcji było pisane. Sam Tarlabaşı gdzieś po drodze ginie, choć można o nim napisać osobną książkę nie...

Ambasador przy pracy. Kurzojady mają zaszczyt "ambasadorować" Nagrodzie im. Szymborskiej i jest to zadanie niezwykle przyjemne. Zwłaszcza w dobrym towarzystwie (B.) #kurzojady #nagrodaimwislawyszymborskiej #juliafiedorczuk #psalmy #poezja #poetry

Post udostępniony przez Kurzojady (@kurzojady_insta) Maj 12, 2018 o 12:28 PDT

Liryczność wierszy wydaje się być ich cechą najbardziej docenianą. Julia Fiedorczuk utkała "Psalmy" niezwykle precyzyjnie i poetycko. O ile taką poetyczność lubimy. Tom "Psalmy" jest nominowany do Nagroda im. Wisławy Szymborskiej.

Panie Bonowicz, pana upór jest nam potrzebny! Już piszemy!  A czy wy napisaliście już do ukochanego poety / ukochanej poetki? Piszecie do autorek / autorów? Wojciech Bonowicz, "Druga ręka". Tom nominowany do Nagroda im. Wisławy Szymborskiej.

Marta Podgórnik udanie bawi się frazeologią. Słowo "kokilki" w poezji wybrzmiewa zdecydowanie zbyt rzadko. Tom "Zimna książka" jest nominowany do Nagroda im. Wisławy Szymborskiej.

Wiersz Ilony Witkowskiej przypomina, że czasem najlepiej jest jak jest i nie musi być dobrze.

Tom "Lucyfer zwycięża" jest nominowany do Nagroda im. Wisławy Szymborskiej.

"Najpierw wyłapać wszystkich malujących na murach gwiazdy Dawida na szubienicy gówniarzy wraz z ich najbliższą rodziną, a potem – tu Jezus zawiesił teatralnie głos, chcąc wzbudzić w Małgorzacie i spotęgować jak największe napięcie – kula w łeb! – dokończył, pękając ze śmiechu na widok eksplozji przerażenia w niewinnych oczach siostrzyczki. Po czym dodał: „Żartowałem!!”, czym przeciągnąć Małgorzatę znowu na swoją stronę. Stali razem na chybotliwym mostku rozpiętym pomiędzy przepaścią w drodze na Broad Peak. To był mostek lodowy, z którego raz po raz padali brawurowi śnieżni zdobywcy,...

“Cudowne przygody Pana Pinzla rudego” to krótka (i, może szczęśliwie, nieukończona) absurdalno-fantastyczna opowiastka Krzysztofa Kamila Baczyńskiego mocno czerpiąca z “Ferdydurke” i powieści chłopięco-szkolnej lat 30 (tego tropu akurat nie podejmuje autorka wstępu, a chyba by można). Sama w sobie jest ciekawym ineditem, a czyta się niezbyt przyjemnie, zwłaszcza osobie przyzwyczajonej do poprawiania błędów w narracjach.

To, co jest największą wartością tej skromnej książeczki, to esej wstępny, “Śladami Sublokatorów Przyszłości, jamnika Dana i ‘Sielanki’ Wergilego. O nieznanym utworze...

Przyznaję, że wyżebrałem u wydawcy "Bardo" bez nadziei na dobrą literaturę i jakie jest moje zaskoczenie! Świetna książka, ale tylko dla tych, co nie mają kija w d.... #kurzojady #agnieszkaszpila #wab #bardo #dobro

Post udostępniony przez Kurzojady (@kurzojady_insta) Maj 9, 2018 o 11:51 PDT

Pomysł, by znani poeci układali tomy poezji innym, nieżyjącym poetom, wydaje się ciekawy ale i odrobinę złośliwy. Podsiadło patrzący na trupa Broniewskiego mnie irytuje i muszę przyznać, że nie zgadzam się z jego propozycją podania tych poezji. Oczywiście ma Podsiadło prawo do stworzenia takiego portretu autora “Bagnetu na broń” i nawet uzasadnił to całkiem sensownie, ale ja na ten lep się nie łapię.

Jest Broniewski poetą lirycznym, twórcą pięknych poetyckich widokówek i wierszy miłosnych i ma rację Podsiadło pisząc, że jest w jego poezji “romantycznej” zbyt dużo naiwnej prostoty,...