Dzisiaj obchodzimy 188 rocznicę urodzin Emily Dickinson. Zatem dzisiejszy [WIERSZ NA DOBRĄ NOC] wydaje się być oczywistością, zwłaszcza że właśnie ukazały się wiersze Dickinson w tłumaczeniu Krystyny Lenkowskiej. I to są świetne tłumaczenia. Tak - piękny bylby z tego prezent.

Anna Świrszczyńska, ktorą znajdziecie w tomie "znowu pragnę ciemnej miłości" pod redakcją Joanny Lech. Nie jestem miłośnikiem tej antologii, o czym pisałem dawno temu na Kurzojadach, ale myślę, że jest to prezent ładny i przydatny, bo moze któryś z zamieszczonych tu głosów będzie komuś bliski? Zawsze to jakiś wstęp do poezji.

[WIERSZ NA DOBRĄ NOC] Dzisiaj zabytek z przeszłej epoki, ale jakże ironiczny wobec obecnej. Wisława Szymborska z wczesnej twórczości. (jak w komentarzach chcecie powiedzieć, że nie wybaczacie, że nie rozliczyla i cos o sierpach, młotach czy komuchach, to wiedźcie, że się nie zgadzam z wami i Szymborska to ja szanuję) #kurzojady #wiersznadobrąnoc #wisławaszymborska #szczytklimatyczny #węgielna200lat

Post udostępniony przez Kurzojady (@kurzojady_insta) Gru 6, 2018 o 1:48 PST

Dzisiaj mogłem wybrać tylko ten wiersz. Urodzinowe celebracje sa mi obce, choć od jakiegoś czasu lubię dostawać lajki z okazji kolejnych rocznic mojego pierwszego oddechu powietrzem pełnym dolnośląskiego smogu. Trawestując Rachel z "Wesela", ten gust dobry mam, że poezji pisania się nie tykam, zatem dzisiaj obowiązkowo trzydziestotrzyletni Barańczak, który pisał na swoje urodziny tak: ELEGIA DRUGA, URODZINOWA Obchodzę urodziny z daleka i na palcach liczę trzydzieści trzy lata, skończone na chybcika i z grubsza jak terminowa praca, do której nie miałem nigdy serca; bo z...

Każdą złą noc zamieniam w dobrą, gdy w barłogu obłożę się Grochowiakiem.

Czasem warto zrobić sobie dzień z odkopywaniem nadesłanych tomików ze stosu książek na biurku. Można wtedy trafić na perełki. Taka teraz. Historia, którą opowiada Anna Matysiak w tomie "Tyle nieznanych ryb" jest wstrząsająca i jednak dość jak na polską poezję oryginalna. Na tyle, że mam ochotę podrążyć w tym tomie głębiej. Zostawiam was na dobrą noc z wierszem, który w dość prosty sposób sytuuje historię, wokół której Matysiak będzie poetycko spacerowała w tym tomie. Mnie to rusza.

Dzisiaj trochę szybciej. Officyna wydała wiersze Emily Dickinson w przekładzie Krystyny Lenkowskiej, które możemy łatwo zestawić z oryginałem, ale jeszcze ciekawsze jest ich porównanie z tłumaczeniem Barańczaka. Kto stał w kącie? Życie czy strzelba? U Barańczaka strzelba. Jakie były łanie? Wg Lenkowskiej one po prostu były, Baranńczak doczarował "płoche", no bo taka ich cecha. Czy ktoś widział w poezji niepłochą łanię? Jest gigantyczna różnica pomiędzy wersami: "Jego wróg - we mnie ma pogromcę" (Barańczak), a "Jego wróg - jest moim wrogiem" (Lenkowska).  Przepyszna to zabawa i dlatego...