Dziwny ten pierwszy dzień żałoby. Często jej nie znaliśmy, nie korespondowaliśmy, nie rozmawialiśmy, ale czujemy że zabrakło kogoś, kto wciąż - wierzyliśmy w to - samym swoim istnieniem ratował nas przed poczuciem pustki, przed świadomością końca formacji intelektualnej, której była przywódczynią. Żadne tam “końce epoki” nie nastały, ale pojawiła się pustka, której nic długo nie zastąpi. Pozostały teksty, przeważnie hermetyczne i wymagające intelektualnie, bardziej eseistyczne niż publicystyczne, co niekoniecznie odpowiada gustom epoki szybkiego “ćwierknięcia”. Jestem najdalszy od...

Narzuca nam się różne narracje - homofobiczne, religijne, narodowe czy patriarchalne od których trudno sie uwolnić i które reprodukujemy nie mając czesto tego świadomości. Może dlatego napisałem "Pannę doktór Sadowską" ostrożnie, bez wchodzenia w rolę narratora, który będzie oceniał i podsuwał interpretacje. Sam od lat uczę się jak opowiadać świat nie przez siebie, przynajmniej przy pisaniu. Gdy już mówię to pozwalam sobie na dość ostre i konkretne wypowiedzi, ale właśnie po to pisałem, by teraz szukać odpowiednich interpretacji i na żywo zastanawiać się dlaczego to Gorgonowa a nie...

„Żółty dom” to książka oszałamiająca epicką rozpiętością i dokumentalną szczegółowością, napisana momentami poetycko i metaforycznie, niekiedy boleśnie konkretna, miejscami publicystyczna i informacyjna. Broom łączy we wspomnieniach różne gatunki literackie, dzięki czemu udaje się jej stworzyć niezwykły, czarny bildungsroman, który do tego jest sagą napisaną non-fiction. Frapująca lektura, jedna z obowiązkowych w tym roku. Czytajcie razem z Ward i „Zbieraniem kości”, nie tylko dlatego, że obie książki rozliczają historię „po Katrinie”, ale też po to, by wyjść z większościowych,...

Mówię w Radio Książki Michałowi Nogasiowi, że "życie pisze różne scenariusze, na które nie jest przygotowany autor fikcji, a co dopiero autor nie-fikcji". I opowiadam o tym, co nie jest fikcją. Serdecznie zapraszam do odsłuchania.

Jak napisał @szczygiel_mariusz nie przekreślamy Szczebrzeszyna, bo mieszkają tu wspaniali ludzie i dzieją sie tu rzeczy, dla których zjeżdżamy co roku jak @festiwalstolicajezykapolskiego ale mieszkają tu też osoby LGBT, przeciwko którym nienawiść sieje rada powiatu zamojskiego, tworząc tu "strefę wolną od...", a raczej "strefę nienawiści". W "Pannie doktór Sadowskiej" opisałem działanie mechanizmu wykluczenia wobec osób nieheteronormatywnych w latach 20., który - jak się okazuje - trwa do dzisiaj. Cieszę się, że są tu ze mną ludzie dzięki którym ta książka powstała -...

Zapraszam do obejrzenia premierowego spotkania wokół książki "Panna doktór Sadowska" mojego autorstwa. 

Ksiązkę kupicie w wersji drukowanej TUTAJ

w wersji cyfrowej TUTAJ

w wersji audiobooka (czyta Filip Kosior) TUTAJ

Która pisarka ma szal w Tajfuniki? Odpowiedź znajdziecie w książce "Z niejednej półki" Michała Nogasia, której mam przyjemność być redaktorem prowadzącym. A ja się dobrze prowadzę, zwłaszcza z @ilustrasie, @przemek.debowski i @nogasnastronie i @wydawnictwo_agora

Post udostępniony przez Zdaniem Szota (@zdaniem_szota) Sie 5, 2020 o 9:14 PDT

Nogaś na stronie rozmawia, Joanna Rusinek - ilustracje, Przemek Dębowski projektuje. A Szot to wszystko koordynuje, redaguje, spisuje i pilnuje, żeby wizja z ilustracji nigdy nie stała się rzeczywistością.

Wydaje Wydawnictwo AGORA.

Nadeszło dzisiaj. Ciekawe jak można na nowo opowiedzieć o Schulzu. Ale każda z tych książek intryguje. No zobaczymy. #zdaniemszota #nicowalker #wydawnictwopoznańskie #krzysztofceślik #ivicaprtenjača #bibliotekasłów #sinisakasumovic #annakaszubadębska #znak #stosikdzisiejszy

Post udostępniony przez Zdaniem Szota (@zdaniem_szota) Lip 31, 2020 o 8:38 PDT