Czytaj post
Marta Hermanowicz, Art Rage

[RECENZJA] Marta Hermanowicz, "Koniec"

I to jest powieść!

Ballada o pasażerach na gapę, którzy rozsiedli się w naszych ciałach. Rzecz niezwykła, momentami wybitna. “Koniec” - mam nadzieję - okaże się początkiem wielkiej literackiej kariery Marty Hermanowicz. A nawet jeśli nie, to w końcu mamy książkę, która to wszystko opowiada. To, czyli nasze polskie ze zmarłymi obcowanie.

Marcie Hermanowicz udało się zrobić coś, co w polskiej literaturze nie udało się od dawna - tak połączyć przeszłość z teraźniejszością, że dzięki lekturze jej książki lepiej widzimy to skąd przychodzimy i dokąd idziemy. To historia pokolenia, które “ucieka do...

Czytaj post
Otwarte, Gazeta Wyborcza, Maria Borzobohata-Sawicka, Michael Finkel

[GAZETA WYBORCZA] "Jak ukraść dzieło sztuki? Tu znajdziecie kilka podpowiedzi"

Nie jest to dzieło wybitne i być może historia Stéphane’a Breitwiesera, najsłynniejszego złodzieja sztuki, wciąż czeka na lepsze opracowanie, ale jednocześnie jest coś w książkach o autorach słynnych napadów na muzea i galerie, pociągającego. Niezależnie od ich literackiej jakości. Publiczność zawsze będzie ciekawa tego, jak zrobić coś, co wydaje się “szaleństwem”. I po co? Sam namiętnie pochłaniam takie książki, zwłaszcza że można w nich odkryć ciekawe tropy do własnych podróży przez muzea. A jak ukraść dzieło sztuki? Dzieła sztuki lubią ciszę. Ich złodzieje również. Łamanie...

Czytaj post
Empik, Pasje, Richard Osman, Anna Racja-Salata

[KSIĄŻKA TYGODNIA] Richard Osman, "Czwartkowy Klub Zbrodni", tłum. Anna Racja-Salata

Nie była to miłość od pierwszego wejrzenia. Nasza relacja rozwijała się już dłuższy czas i byliśmy blisko rozstania się, gdy coś zaiskrzyło. Gdzieś w pięknych okolicach dwusetnej strony poczułem, że może jednak dajmy sobie szansę. Książkom daje się ją łatwiej, niż ludziom. Zadziałało! W efekcie pierwszy tom z serii kryminałów Richarda Osmana nie będzie ostatnim, który przeczytam. Zupełnie inaczej miałem z autorem. Spotkałem go na londyńskich targach, gdzie był "autorem dnia". Żeby wysłuchać jego pogadanki, trzeba było odstać w gigantycznej kolejce, ale było warto. Gaduła i gawędziarz...

Czytaj post
Mateusz Kwaterko, Iwona Zimnicka, Piotr Tarczyński, Maciej Sieńczyk, Grzegorz Bogdał, Weronika Murek, Gazeta Wyborcza, Nagroda Gdynia, Marcin Dymiter, Emilia Konwerska, Maciej Piotrowski, Mateusz Górniak, Arkadiusz Żychliński, Katarzyna Groniec, Mateusz Żaboklicki, Julia Tkacz, Joanna Łępicka, Wojciech Kopeć, Zuzanna Fruba, Marta Baron-Milian

[GAZETA WYBORCZA] "Iwasiów, Murek i Sieńczyk z nominacjami do "Gdyni""

Niestety ogłoszenie nominacji do tegorocznej Gdyni zepsuł jeden z wydawców, który postanowił nie czekać na oficjalny komunikat. Tak czy inaczej, Jury Nagrody Literackiej "Gdynia" ogłosiło 20 nominowanych. Wśród nominacji - jak co roku - wiele niespodzianek. Nagroda Literacka "Gdynia" to jedna z najbardziej prestiżowych polskich nagród literackich. Niepisaną regułą jest to, że nominacje do „Gdyni" co roku zaskakują czytelników. Jurorzy nagrody szukają dzieł „wyznaczających kurs współczesnej polskiej literatury" i preferują książki publikowane przez niszowych wydawców, co czyni ich wybory...

Czytaj post
Gazeta Wyborcza, Filtry, Maria Broda, Camilla Sosa Villada

[GAZETA WYBORCZA] Ma 178 lat i prowadzi "najbardziej przegięty pensjonat w świecie". Niezwykłe "Kurewny"

Pierwszą kapliczkę ku czci Zmarłej Correi zbudował Pedro Zeballos, poganiacz mułów. Wiek XIX zbliżał się już do końca, gdy Pedro przemierzał ze stadem argentyńskie pustkowia. Pewnego poranka spostrzegł, że zwierzęta rozpierzchły się. Nie wiemy, czy ktoś podpowiedział mężczyźnie, żeby udał się do Vallecito, gdzie znajduje się grób Zmarłej Correi, czy sam już słyszał o cudach, które ta nieoficjalna święta czyni. Tak czy inaczej, mężczyzna modlił się do świętej żarliwie, a ta wysłuchała jego próśb. Stado, jakby nic się nie wydarzyło, czekało na pobliskiej łące. W podziękowaniu Zeballos na...

Czytaj post
Gazeta Wyborcza, Jacek Lewinson

[GAZETA WYBORCZA] "Czy "Pan Tadeusz" wciąż będzie lekturą? "Sieci" już straszą z okładki"

Takiego słownika jeszcze nie było! - Opisy seksu w polskiej literaturze przeważnie są nieudane, rażą sztucznością - mówił mi Jacek Lewinson, autor tego wielkiego dzieła. Lewinson: - Cel, jaki przed sobą postawiłem, to sprawdzenie, czy ta sztuczność czasem nie wynika z braku narzędzi, czyli odpowiednich słów. I "Słownikiem…" udowodniam, że zestaw narzędzi jest pod ręką, tylko zawodzi technika korzystania z nich. *** Lewinson: - W Australii jest mleczarnia "Bordens", której nazwa funkcjonuje też jako określenie dużych piersi. "Dralon" w znaczeniu odbytu pochodzi od niemieckiego...

Czytaj post
Agora, Ewa Wilczyńska

[RECENZJA] Ewa Wilczyńska, "Dziewczyna w czarnej sukience"

Do Jadwigi podchodzi nieznajoma. “- Niech się pani przejdzie po Miłoszycach - mówi. Matce ludzie powiedzą, kto jest mordercą”.

Jednak nie powiedzieli. Kto zabił Małgosię? Odpowiedzi na to pytanie będzie kilka. Jedna z nich doprowadzi do skazania niewinnego człowieka, Tomasza Komendy. Gdy po latach wyjdzie z więzienia, stanie medialną sensacją. Pytań o Małgosię nie zadawano już zbyt często. Niesłusznie skazany mężczyzna to dla świata o wiele ciekawsze, niż zamordowana w drugiej połowie lat 90. XX wieku dziewczyna.

Ewa Wilczyńska w “Dziewczynie w czarnej sukience” upomina się o zmianę narracji....

Czytaj post
Mariusz Gądek, Znak, blurb, Christopher Isherwood

Blurb - Christopher Isherwood, "Christopher i chłopcy w jego typie", tłum. Mariusz Gądek

Była to jedna z ciekawszych w tym roku przygód czytelniczych. "Christopher i chłopcy w jego typie" Christophera Isherwooda w przekładzie Mariusza Gądka to książka zwodnicza, pozorna autobiografia i jednocześnie fresk historyczny. Może dzięki temu nie jest to dzieło “tylko dla fanów”? Najciekawsze w tej lekturze jest nie tyle odkrywanie, jak powstawały najsłynniejsze dzieła autora “Pożegnania z Berlinem”, co przyglądanie się perspektywom, z jakich Isherwood opisuje queerową społeczność Berlina lat 30. XX wieku. Jest tu kiepsko maskowana wyższość, trochę kolonialnych naleciałości,...

Czytaj post
Wydawnictwo Literackie, Empik, Łukasz Barys, Pasje

[KSIĄŻKA TYGODNIA] Łukasz Barys, "Małe pająki"

Jakbym miał 18 lat, to bym się w tej książce zakochał.

Przy okazji debiutanckiej książki „Kości, które nosisz w kieszeni”, Łukasz Barys mówił w wywiadach, że chciał napisać książkę młodzieżową, a wyszła mu książka dla dorosłych. Z „Małymi pająkami” wydaje się, że jest odwrotnie - miała być to książka dla dorosłych, a wyszła dobra powieść młodzieżowa. Gdybym cofnął się do momentu, gdy szedłem na studia, lektura Barysa byłaby dla mnie z pewnością sporym przeżyciem. Dzisiaj - była interesująca, ale niewiele odnalazłem w niej dla siebie. Za to jeśli macie wokół siebie nastolatków z...

Czytaj post
wywiad, Tadeusz Sobolewski, Gazeta Wyborcza

[GAZETA WYBORCZA] "Sobolewski: U nas wszystko było wielką literą. W Cannes zobaczyłem, jak bardzo jesteśmy prowincjonalni" - rozmowa z Tadeuszem Sobolewskim

To dla mnie wielki przywilej móc dzisiaj zaprosić Państwa do lektury rozmowy z jednym z moich ulubionych ludzi na tej planecie, Tadeuszem Sobolewskim.

To efekt wspólnej, niełatwej pracy dwóch osób, które sobie ufają i wiedzą, że robią to po coś. Nie tylko dla klików. Choć one też będą miłe. Tadeusz — dziękuję za zaufanie. A Państwa zapraszam do lektury.

O Cannes, ale nie tylko o Cannes. Coś tam czai się w szczelinach.

***

Wojciech Szot: - Na co liczyłeś, jadąc do Cannes?

Tadeusz Sobolewski: - Nie jechałem w określonym celu. Chciałem zobaczyć coś, co nie mieściłoby się w przyjętych u nas ramach....