[MAM DWA LATKA] I dlatego dzisiaj świętuję z… dobrą książką. "To twój kraj, twój świat, twoje ciało i musisz jakoś nauczyć się żyć w tych warunkach", pisze Ta-Nehisi Coates do swojego syna w intymnym eseju "Między światem a mną", który w przekładzie Dariusza Żukowskiego jutro będzie miał swoją premierę. Dzisiaj tę wspaniałą książkę traktuje jak najlepszy prezent na drugie urodziny Zdaniem Szota. Dwa lata temu, po rozstaniu z innym miejscem, gdzie można było mnie czytać poczułem, że mogę to robić sam, na własny rachunek i odpowiedzialność. Dziękuję wszystkim, którzy są ze mną...

Razem z krakowskim festiwalem Non-Fiction postanowiliśmy zaprosić pisarzy i pisarki, reporterów i reporterki, by pokazali nam ważne dla siebie, intrygujące, ciekawe, zaskakujące mapy. Będziemy rozmawiać o dokonanym wyborze i zobaczymy dokąd doprowadzi nas mapa, czy wyprowadzi nas w las, w pole, doprowadzi do miejsca, którego się nie spodziewaliśmy. Improwizujemy znad mapy.

Każdej rozmowie będzie towarzyszyła publikacja wybranej przez autora bądź autorkę mapy na stronie festiwalu i w naszych mediach społecznościowych oraz spisany i zredagowany tekst rozmowy, dla osób, które preferują czytanie od słuchania. 

Post udostępniony przez Zdaniem Szota (@zdaniem_szota)

Co takiego ma w sobie czeska literatura, czego nie znajdziemy w utworach spod polskiego pióra? A jak zaczęła się przygoda Mariusza Szczygła z czeską prozą? Wojciech Szot rozmawia z Mariuszem Szczygłem o czeskich pisarzach w Polsce, polskich w Czechach, a także o „kryminalistach” oraz „kryminalistkach”.

Dzisiaj mam dla Was krótką rozmowę z Mariuszem Szczygłem, o tym co ma w sobie czeska literatura. Polecamy się lekturze

"2020 Białoruś wybory prezydenckie", "military", "Albania", "traktory", "OMON" - to tematy zdaniem Google “podobne” do zapytań o Białoruś. A o czym rozmawia się w Białorusi? Jak organizuje się społeczeństwo obywatelskie i jakie zadania i problemy stoją przed dziennikarzami i dziennikarkami, którzy zajmują się Białorusią?

O tym w “Godzinie bez fikcji” porozmawiam z Wiktorią Bieliaszyn, dziennikarką “Gazety Wyborczej”, która relacjonowała ubiegłoroczne protesty. Niespełna dziesięciomilionowy sąsiad pojawia się w naszych wiadomościach najczęściej przy okazji protestów przeciwko reżimowi...

Post udostępniony przez Zdaniem Szota (@zdaniem_szota)

Anatol Girs był zapalonym bibliofilem, drukarzem, wydawcą i typografem. Był Polakiem o szwedzkich korzeniach, a urodził się na Krymie na początku XX wieku. “Żydzi uważali mnie za antysemitę, endecy za Żyda albo masona” - mawiał. W 1938 roku założył własne wydawnictwo - Oficynę Warszawską. Poza pojedynczymi pocztówkami Girsowi nie udało się opublikować żadnej książki przed wojną, zapewne firma wciąż pracowała na zleceniach przygotowując skład i druk książek dla większych wydawców. Z bycia wydawcą się jednak nie wyrasta i tuż po wojnie, w Monachium, Girs wydaje zbiór wspomnień obozowych...

Kryzys, czy zmierzch książki? - Tym pytaniem 86 lat temu Czesław Lechicki, wtedy niespełna trzydziestoletni historyk, publicysta, przeciwnik Boya-Żeleńskiego zaczynał swój "Przewodnik po beletrystyce". O Mniszkównie pisał, że to "zdolna grafomanka" i poświęcił jej ćwierć strony, choć Wanda Miłaszewska, dziś raczej zapomniana już pisarka katolicka została opisana na prawie dwóch kartach. Dąbrowskiej - całkiem słusznie - "szkodzi rozwlekłość", w nowelach "naturalizm aż niesmaczny", choć Lechicki docenia wybitność Marii z Szumskich. Żeromski zaś "moralności nie uznawał". Młody dość...

Post udostępniony przez Zdaniem Szota (@zdaniem_szota)