Finalistki tegorocznej edycji Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego to... - Jessica Bruder, “Nomadland. W drodze za pracą”, tłum. Martyna Tomczak, Czarne. - Eliane Brum, “Kolekcjoner porzuconych dusz. Reportaże z Brazylii”, tłum. Gabriel Borowski, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego. - Jelena Kostiuczenko, “Przyszło nam tu żyć. Reportaże z Rosji”, tłum. Katarzyna Kwiatkowska-Moskalewicz, Czarne. - Karolina Sulej, “Rzeczy osobiste. Opowieść o ubraniach w obozach koncentracyjnych i zagłady”, Wydawnictwo Czerwone i Czarne. - Matilda Voss Gustavsson, “Klub. Seksskandal w...

Naczytałem się reportaży, że aż mi się ulewa. Ale za to napisałem wam dlaczego warto czytać (poza fragmentem, którego nie warto) książki nominowane do Nagrody im. Kapuścińskiego.

Więcej TUTAJ

Dzisiaj w podcaście Znad Mapy rozmawiam z Jackiem Hugo-Baderem, jednym z najbardziej znanych i - nie ma co ukrywać - kontrowersyjnych polskich reporterów.

Jego ostatnia książka, “Szamańska choroba” to opowieść o sprawach, które nawet reporterowi trudno zrozumieć. Jak rozumieć fakt, że za biurkiem Hugo-Badera wiszą dwie mapy - Rosji i Polski?

Szot - Co to jest za medal? Wisi niedaleko Koszalina.

Hugo-Bader - Rzeczywiście! Na Kaszubach wisi. No różne rzeczy sobie tam poprzypinałem. Jest też jakiś różaniec. Ten medal to ja dostałem i sobie tam przyszpiliłem.

Szot - Kto Cię odznaczył? Polska Cię odznaczyła?

W Faktycznym Domu Kultury Państwa i moim gościem był były ambasador Polski w Bośni, pan Andrzej Krawczyk, autor książki "Czyja jest Bośnia?".

Państwa i moją gościnią w “Godzinie bez fikcji” w Resecie Obywatelskim będzie polsko-białoruska aktywistka, artystka intermedialna, pomysłodawczyni akcji “Minuta krzyku dla Białorusi”, Jana Szostak. Choć wydaje się być oczywistym o czym będziemy rozmawiać, to mam nadzieję, że uda nam się pokazać temat polsko-białoruskich relacji i problemów w nowym świetle.

Drugiego odcinka podcastu Znad Mapy posłuchasz tutaj, mapa o której rozmawiam z Magdaleną Grzebałkowską prezentuje się tak:

Wojtek Szot - Zanim porozmawiamy o mapie, to jednak muszę zapytać o ostatnią książkę. Ty tak masz, że po biografii, musisz wrócić do wojny? 

Magdalena Grzebałkowska - Tak jakoś wyszło. To nie było celowo. Szukałam tematu do nowej książki i pojawiły się roboczo nazwane "Dzieci wojny". Z tematami to jest tak, że musisz poczuć dreszczyk, jak przy zakochaniu. Tu od razu poczułam dreszczyk, że to będzie to. No i faktycznie - to było to. 

WSZ - Wojna i spektakl bitewny to jest...

Dzisiaj w podcaście Znad Mapy rozmawiam z Magdaleną Grzebałkowską, reporterką której książki “1945” i “Wojenka” w pasjonującym stylu przybliżają wojenne historie z innej perspektywy niż ta, do której przyzwyczaiła nas edukacja szkolna.

Grzebałkowska - Wybrałam mapę Stumilowego Lasu, bo jak zadałeś mi pracę domową, żebym wybrała sobie jakąś mapę, to uznałam, że najważniejsze jest pierwsze skojarzenie, a nim była właśnie mapa z “Kubusia Puchatka”. Z takiego starego wydania w granatowej okładce.

Mapa była czarno-biała i znajdowała się na wklejce, czyli zaraz za okładką a przed treścią. Bardzo...

Dzisiaj piszę o wojennych wspomnieniach Sigrid Undset, które czyta się ze sporą przyjemnością mimo trudnego tematu. Pisarka opisuje swoją ucieczkę do Stanów, do których wiodła ją droga przez Sowiety.

“Czternaście dni w Rosji” to najciekawsza część tej książki, napisana z ironią, zajadłością, wspaniały literacko opis kraju, który - w porównaniu do Norwegii - wydaje się pisarce tkwić wciąż w średniowieczu. Mężczyźni “policzki mieli brudnosine, brudnożółte lub brudnorude”, ulice “są pełne dziur u wybojów”, a tramwaje “tańczą i podskakują na falujących szynach”. Rosja, zdaniem Undset, “zbudowana...

Tegoroczna edycja Literackiej Nagrody NIKE jest wyjątkowa, bo nagroda obchodzi właśnie ćwierćwiecze. Kto ma szansę na zostanie 25 laureatem bądź laureatką NIKE?

Rozczarowanie jest uczuciem wpisanym w każdy wybór jurorów konkursów i plebiscytów literackich. Nie inaczej jest w tym roku z Nagrodą Nike.

Bardziej niż to, kogo nominowano, zwraca uwagę to, kogo pominięto. Nie ma wśród nominowanych gigantów polskiej sceny literackiej - Szczepana Twardocha, którego „Pokora” to - moim zdaniem - najlepsza powieść śląskiego pisarza, Olgi Tokarczuk, której „Czuły narrator” był jedną z najlepiej...

Wojna dla dziecka to trauma i groza, ale też zabawa i śmiech. Dziecięca perspektywa jest nieoczywista, trudna do uchwycenia, zmitologizowana, zapomniana. Jak ją opisać, jak uniknąć pułapek, które zastawia na nas pamięć?