Posty w kategorii recenzja

Czytaj post
Wydawnictwo Literackie, Renata Lis, Empik, Książka Tygodnia, Pasje

[KSIĄŻKA TYGODNIA] Renata Lis, "Moja ukochana i ja"

“Moja ukochana i ja” Renaty Lis to książka wstrząsająca, a jednocześnie kojąca. Otwierająca wiele ran, ale też dająca nadzieję. Potrzebujemy więcej takich opowieści. Więcej opowieści o tym, że człowiek kocha drugiego człowieka. I to zmienia świat. - - - Choć “Moja ukochana…” ukaże się w połowie maja, to nie mogłem wytrzymać i już Wam piszę, że po prostu bardzo tej książki potrzebujecie, potrzebujecie zamówić ją sobie w przedsprzedaży, czy czekać na nią pod szyldem ulubionej księgarni. Napisałem Wam kilka tysięcy znaków o tym, co znajdziecie u Lis i dlaczego warto czekać, a teraz...

Czytaj post
Jakub Jankowski, Timof Comics, Marcello Quintanilha

[RECENZJA] Marcello Quintanilha, "Nadstaw ucha, śliczna Márcio"

No i to jest opowieść! Márcia jest pielęgniarką w szpitalu w Rio, mieszka w faweli ze swoim facetem Aluisio i córką Jaqueline, która to - eufemistycznie powiedziawszy - angażuje się w działania lokalnego gangu, co prowadzi do domowego konfliktu. Finalnie dziewczyna wyląduje w więzieniu, Aluisio ze śpiączką w szpitalu, a Márcia będzie musiała to wszystko jakoś udźwignąć. Brzmi to może przewidywalnie, ale jakie tu są dialogi, jakie sceny wyśmienite! Marcello Quintanilha pokazuje świat, który jak wyjęty z tasiemcowej telenoweli, a po części z dickensowskiej przypowieści. Świat aspiracji...

Czytaj post
Karolina Drozdowska, Kjersti Anfinnsen, Art Rage

[RECENZJA] Kjersti Anfinnsen, “Chwile wieczności”

Mój entuzjazm wobec tej książki malał z każdą stroną.

Na “Chwile wieczności” Kjersti Anfinnsen w przekładzie Karoliny Drozdowskiej składają się dwie mikropowieści - tytułowa oraz otwierająca tom, obszerniejsza “Ostatnia pieszczota”. Obie są - pisaną w pierwszej osobie - opowieścią o życiu Birgitte, emerytowanej kardiochirurżki, która uważa, że jej “życie jest wyludnione”.

- Zostało mi troje żywych ludzi - stwierdza narratorka “Chwil wieczności”. I opowiada o swoim życiu z precyzyjną ironią, błyskotliwym gderaniem, zwracając uwagę na wszystkie podstawowe tematy do zrealizowania w powieści o...

Czytaj post
patronaty, Wyszukane, Rosa Montero, Wojciech Charchalis

Rosa Montero, “Ta żałosna myśl, że nigdy więcej cię nie zobaczę”

Przed Państwem długo wyczekiwany esej "Ta żałosna myśl, że nigdy więcej Cię nie zobaczę" Rosy Montero w przekładzie Wojciecha Charchalisa. Mój patronat. --- Jest tak wiele powodów, dla których warto sięgnąć po książkę Rosy Montero, że nie mogę się zdecydować, od którego zacząć. Początków może być wiele. Na przykład… …początek patriotyczny Kto kocha Marię Skłodowską-Curie? Palec pod budkę (dajcie lajka i szera)! Rosa Montero, hiszpańska legenda dziennikarstwa i prozaiczka (tu trochę mniej legendarna) napisała intymny esej, którego kanwą jest biografia polskiej uczonej oraz...

Czytaj post
Insignis, Helena Merriman, Patrycja Zarawska

[RECENZJA] Helena Merriman, "Tunel 29"

Jedną z największych wad mojego charakteru jest nieumiejętność odpuszczania. Zwłaszcza opowieściom. Gdy jakaś historia mnie wciągnie i bardzo chcę poznać jej zakończenie, noc staje się dniem. Trochę koloryzuję, bo jednak jestem człowiekiem odpowiedzialnym, ale gdybyście chcieli wiedzieć dlaczego nie piszę o kryminałach - właśnie dlatego. Każdy muszę skończyć, choćby był najpodlejszy. Dlatego dbając o sen po prostu z nich zrezygnowałem. Za to dałem się wciągnąć angielskiej dziennikarce, Helenie Merriman i jej opowieści o berlińskim tunelu. “Tunel 29” (tłum. Patrycja Zarawska) choć jest...

Czytaj post
Otwarte, Empik, Książka Tygodnia, Tomasz Patora

[KSIĄŻKA TYGODNIA] Tomasz Patora, "Łowcy skór. Tajemnice zbrodni w łódzkim pogotowiu"

O tym, jak łatwo ciało stawało się skórą i przeistaczało w łapówkę, pisze Tomasz Patora w przejmującym reportażu o kulisach jednej z największych afer opisanych przez prasę w XXI wieku. Ołtarz w Łowiczu utonął w kwiatach. Był rok 1999, kolejna pielgrzymka “papieża Polaka” do ojczystego kraju. Kwiaty dostarczyła firma H. Skrzydlewska, potentata łódzkiego nekrobiznesu. Rok później firma Heleny Skrzydlewskiej podpisała z łódzką archidiecezja - jak pisze Tomasz Patora - bezprecedensową umowę. Zakład pogrzebowy dostał “wyłączność na przenoszenie trumien z kaplic do grobów”. Wcześniej zadanie...

Czytaj post
Jacek Giszczak, Karakter, Mona Chollet

[RECENZJA] Mona Chollet, "Wymyślić miłość na nowo"

Kolejne w tym tygodniu - mimo momentów olśnienia - rozczarowanie czytelnicze. Mona Chollet i jej "Wymyślić miłość na nowo" (tłum. Jacek Giszczak) to esej pod wieloma względami atrakcyjny, próbujący przywrócić miłości należne jej miejsce i przypomnieć - jak pisze Chollet - że nie jest tylko koniem trojańskim mającym sprawić, że kobiety będą służyć patriarchatowi. A jednak ta opowieść o miłości autorstwa szwajcarskiej, piszącej po francusku, dziennikarki i redaktorki naczelnej "Le Monde diplomatique" miejscami wydaje się bardzo konserwatywna i zamknięta na miłość radykalną. Innymi słowy -...

Czytaj post
Otwarte, Theodore Papakostas, Katarzyna Juchniewicz-Gajewska

[RECENZJA] Theodore Papakostas, "Jak zmieścić całą starożytność w jednej windzie"

Dzisiaj krótka historia sporego rozczarowania. Rozczarowania, bo gdy po lekturze książki o starożytnej Grecji zapamiętujesz jedynie obejrzane w necie nagrania greckich muzyków występujących na Eurowizji (trudne doświadczenie), to znaczy że coś tu się nie udało. Książka Theodora Papakostasa w przekładzie Katarzyny Juchniewicz-Gajewskiej w zamierzeniu miała być “luzacką”, zabawna opowiastką o starożytnej Grecji. Autor jest postacią bardzo dobrze rozpoznawalną w swojej ojczyźnie, gdzie pod pseudonimem Archaeostoryteller świetnie sobie radzi np. jako TedXowy mówca. “Jak zmieścić…” rozpoczyna...

Czytaj post
Znak, Justyn Hunia, Empik, Maggie Shipstead, Pasje, Książka Tygodnia

[KSIĄŻKA TYGODNIA] Maggie Shipstead, "Wielki Krąg"

Sądząc po książce Maggie Shipstead, żeby namówić czytelnika na spędzenie wielu godzin z waszą opowieścią potrzebujecie: Hollywood, Titanica, wyrazistych bohaterek, samolotów, transpłciowych rdzennych mieszkańców, prohibicji, miłości i wojny. W jednej książce. Maggie Shipstead w "Wielkim Kręgu" udowadnia, że można to wszystko zmieszać tak, by efekt był nie tylko strawny, ale wręcz byście nie mogli się od niego oderwać. (...) Wielkie książki budzą wielkie emocje, ale też obawę, którą doskonale rozumiem - że zaangażujemy swój czas w lekturę, a po kilku dniach, czy tygodniach okaże...

Czytaj post
Jakub Jedliński, Filtry, Catherine Nixey, Stanisław Obirek

[RECENZJA] Catherine Nixey, "Ciemniejący wiek. O niszczeniu świata klasycznego przez chrześcijan"

Jak pisze Stanisław Obirek - "grymaszę". “Ciemniejący wiek” Catherine Nixey to książka z pewnością fantastycznie napisana, wciągająca i uruchamiająca wyobraźnię. Ale też budząca spore wątpliwości. Brytyjska dziennikarka, z wykształcenia filolożka antyczna, doskonale orientuje się w materiale źródłowym, ma atrakcyjną, błyskotliwą tezę i potrafi ją uzasadnić łącząc wciągający reportaż, niemal powieść podróżniczą, autobiograficzne wtręty (jest córką byłej zakonnicy i byłego mnicha) z ironicznym, czasem też bardzo dosadnym, komentarzem. Niestety - o czym mało się w Polsce wspomina -...