Post udostępniony przez Zdaniem Szota (@zdaniem_szota)

Tybet, Egipt, Grecja, Boliwia i podlubelska Izbica. W te miejsca podróżujemy razem z reporterami i reporterkami, których książki znalazły się w finale 13 edycji Nagrody im. Ryszarda Kapuścińskiego, najważniejszej polskiej nagrody za książkę-reportaż. W finale nagrody znaleźli się: - Barbara Demick, "Zjadanie Buddy. Życie tybetańskiego miasteczka w cieniu Chin", tłum. Barbara Gadomska, wyd. Czarne. - Małgorzata Gołota, “Spinalonga. Wyspa trędowatych”, wyd. Agora. - Peter Hessler, “Pogrzebana. Życie, śmierć i rewolucja w Egipcie”, tłum. Hanna Jankowska, wyd. Czarne. - Rafał Hetman,...

“Miłość nie daje niczego prócz siebie i nie czerpie z niczego prócz siebie / Miłość nie posiada i nie daje się posiąść / Bowiem miłości wystarcza miłość” - od tego cytatu z Khalila Gibrana (tu w przekładzie Bogusławy Jurkevich), libańskiego poety żyjącego na przełomie XIX i XX wieku zaczyna się ten wspaniały album. Kilkaset wzruszających, czasem trochę zabawnych zdjęć męskich par to niezwykła opowieść o miłości, która często musiała być skrywana, ale w momencie wykonywania zdjęcia - była jawna, z cała swoją pasją, zaangażowaniem, radością z tego momentu. Jak piszą we wstępie Hugh Nini i...

- Ten Staś bardzo kochał tego mojego wuja dużo od niego starszego. Wuj poszedł na front i zginął pod Tobrukiem. Ale została jego siostra i jego matka i Staś się nimi zajął. Janina Bauman, z domu Lewison wspominała również, że Staś był przystojny i wydawał jej się młody. - Historii tej ja nie rozumiałam zupełnie - dodaje Bauman. Stanisław Chmielewski odznaczony w 1983 roku medalem Sprawiedliwego wśród Narodów Świata podczas wojny pomógł uratować kilkadziesiąt osób, w większości związanych z rodziną swojego ukochanego, Władysława Bergmana. Nigdy nie opowiedział o tym wprost. "Tak...

Chodzę koło tych wierszy Tkaczyszyna-Dyckiego jak lisek koło drogi od wielu lat. I coś z tego chodzenia będzie pod koniec roku, bo się na to z Dyckim umówiliśmy. Jesteśmy po słowie, że będzie posłowie.

Jarosław Iwaszkiewicz dla nas, mieszkańców tonącej arki.

Od kiedy korytarze metra służą za schrony ten wiersz zyskał nowe, jeszcze bardziej niepokojące oblicze. Adam Zagajewski dla Państwa.

Zaczyna się to wszystko jak telenowela, więc jak ktoś ma pamięć do genealogii w typie “Stu lat samotności”, odnajdzie się w tej historii doskonale. Jest sobie Aethelred II Bezradny (wspaniały przydomek!) i jego żona, Emma. Mają syna Edwarda, który żyje na wygnaniu w Normandii po tym jak duński król Swen i jego syn, Kanut zajęli Anglię. Umiera Aethelred i Emma postanawia wyjść za Kanuta, czyli największego rywala swojego byłego męża. Rodzi im się Hardekanut. Umiera tatuś (Kanut) i jego syn na dwa lata zostaje królem Anglii. Szybko umiera, a na scenę wraca Edward. Z pomocą earla Wesseksu...

Michał Krawczyk oddaje hołd wiki. Z tomu "ekspansja ech".

To jest taki niezbyt dobranocny wiersz, ale ta rubryka już dawno przestała być przyjazna zasypianiu. Jak i to, co nas otacza. Edward Pasewicz dla Państwa.